Politiekers zorgen voor een wonde(r). 26/1/07

Politiekers zorgen voor een wonde(r).

Nu de autoritaire manier van leidinggeven ‘uit’ is, lijken veel managers zich vooral bezighouden met manipuleren, onderhandelen en netwerken – oftewel politiek – om dingen gedaan te krijgen. Veranderde organisatiestructuren hebben ertoe geleid dat kantoorpolitiek van bijzaak veranderd is in een van de grootste werkgerelateerde stressfactoren.

Tegelijkertijd moeten medewerkers steeds meer manipuleren en netwerken om hogerop te komen.

Uit een onderzoek onder 500 managers van een Brits onderzoeksbureau blijkt dat dezelfde managers die in 1998 nog helemaal geen last hadden van bedrijfspolitiek, dit nu een grotere stressfactor noemen dan werkdruk en leiding geven.

Democratie
Zes van de tien ondervraagde managers nemen ‘steeds meer politiek gedrag in hun onderneming’ waar. In de publieke sector is dat zelfs driekwart. De toename in bedrijfspolitiek valt samen met de afname van traditionele hiërarchische structuren ten gunste van meer democratische bedrijfsmodellen.

Spelletjes
Bovendien blijkt uit het onderzoek een toename van het aantal conflicten op de werkvloer. Vier van de tien managers zijn ervan overtuigd dat die toename vooral te danken is aan politieke spelletjes. Vooral slecht presterende bedrijven hebben last van bedrijfspolitiek en de daaruit voortvloeiende conflicten.

Is dit nu “erg” ?

Nee, dit is zonder meer “catastrofaal” voor een organisatie.

Echter, de lezer die mij al een beetje kent, zal zich nu ook aan een relativerende noot verwachten.

Inderdaad, ik ken heel wat managers die bijzonder veel politiek gedrag vertonen én gebruiken, maar precies in het VOORDEEL van hun organisatie. Meer zelfs, managers die hun job niet naar behoren kunnen uitoefenen ZONDER aan politiek te doen. Ze verrichten in alle discretie, achter de schermen, wonderen voor hun organisatie, en creëren dus zeker geen wonden.

De essentie van deze discussie is voor mij dan ook de volgende vraag: wat doe je met je kantoorpolitiek talent ? Je eigen (hidden) agenda dienen of je organisatie vooruithelpen ?

Jammer genoeg worden in de media en reed bestaande literatuur al te vaak en al te éénzijdig, uitsluitend die negatieve “ratten-zijde” van politieke spelletjes benadrukt, terwijl ik vele uitstekende managers ken die precies door hun politieke gaven, uitgesproken WIN WIN dossiers realiseren, zowel op individueel, team als op bedrijfsniveau.

Geen hond die hen daarvoor bedankt of feliciteert, het is “maar normaal” dat ze hun job goed doen. Jazeker, maar ze doen het wel via hun… politiek spel !

Chaogement ?! (10/1/07)

Jazeker, er komen wel eens klanten naar me toe met "information management" - problemen: managers raken volledig het noorden kwijt in de overdosis aan communcatie en informatiestromen die ze zowel intern als van extern te verwerken krijgen ?

Wat zeg je op zoiets ?

Hen gelijk geven ? "Ja, het is erg, maar ik heb ook geen oplossing" ?

Tuurlijk niet, maar het is wel zo dat de meeste informatie die managers krijgen, nutteloos is. Veel managers krijgen hun werk niet goed gedaan omdat ze gemakkelijker aan informatie over de concurrentie komen dan over hun eigen organisatie.
Het consultancybureau Accenture (bron: www.hrsquare.be) onderzocht bij meer dan 1000 managers in de VS en Groot-Brittannië de manier waarop zij informatie verzamelen, gebruiken en analyseren. Hieruit blijkt dat managers gemiddeld tot twee uur per dag verspelen aan het zoeken naar informatie. Die zoektocht lijkt zowel eindeloos als vruchteloos, want eens de informatie gevonden blijkt ze in de helft van de gevallen foutief of onbruikbaar.Bijna 60% van de managers erkent dat de benodigde gegevens voorhanden zijn, maar dat ze die niet kunnen vinden en zo dagelijks essentiële informatie mislopen.

Amper de helft van de ondervraagde leidinggevenden is er dan ook van overtuigd dat zijn bedrijf efficiënt informatie beheert en binnenskamers verdeelt. Vooral de waardeloze distributie van informatie binnen het bedrijf wordt dus aangeklaagd. Zo zeggen bijna zes op tien respondenten verscheidene bronnen te moeten aanspreken om alle informatie te verzamelen die nodig is om één probleem op te lossen. Zelfs voor informatie over concurrenten, klanten, projectverantwoordelijkheid en andere afdelingen moeten ze gemiddeld drie verschillende informatiebronnen aanboren.

Vier op tien managers klagen dat andere afdelingen hun informatie niet willen delen en een derde meent dat er zoveel informatie beschikbaar is dat het uren duurt voor de juiste gevonden is.Als gevolg van deze slechte verspreiding gebruikt 42% van de managers op zijn minst een keer per week verkeerde informatie en 53% stelt dat slechts de helft van de ontvangen informatie bruikbaar is. Bovendien ziet 45% van de respondenten informatie verzamelen over andere delen van het bedrijf als een zware opgave terwijl slechts 31% moeite heeft om informatie over de concurrentie te vinden.

De reden waarom zo slecht wordt omgegaan met informatie is de proliferatie van verschillende informatiebronnen. De daardoor steeds toenemende informatiestroom moet gefilterd worden, nutteloze informatie moet verwijderd worden en info die ook voor andere afdelingen interessant kan zijn moet gemarkeerd worden.

Een deel van het probleem ligt in de manier waarop managers informatie verzamelen en opslaan. De meeste managers bewaren hun meest waardevolle informatie op hun eigen pc of in hun mailbox, slechts 16% zet die op het bedrijfsnetwerk.
En dat, vooral dat laatste is écht erg, intriest...
Mijn voorstel: waarom geen premies, bonussen of andersoortige "incentives" of motivators toebedelen in functie van de mate waarin je informatie deelt ? Dat kan toch gemeten en geëvalueerd worden, niet ?
Droom ik ?
Karl

Promotiebeleid of -mysterie ? (28/12/06)

Promotiebeleid of -mysterie ?
Managers laten werknemers te veel in het ongewisse over hun carrière en promotiekansen. Bijgevolg zijn werknemers misnoegd en gedemotiveerd wanneer een in hun ogen verdiende promotie er niet komt. Velen beslissen om de carrièrestap dan maar bij een andere organisatie te zetten en nemen ontslag.

Het promotieproces in bedrijven wordt beheerst door onwetendheid, geheimzinnigheid, achterdocht en een gebrek aan communicatie.

Dat is de conclusie van een onderzoek uitgevoerd door Investors in People onder 1300 Bitse werknemers. Investors in People is het kwaliteitslabel voor een duurzaam personeelsbeleid dat nu al 15 jaar lang bedrijven aanzet een continu verbeterproces te voeren door strategisch te investeren in medewerkers.Britse werknemers hebben dus maar weinig vertrouwen in hun carrièretoekomst bij hun werkgever.

Bijna de helft van de respondenten (48%) is van mening dat ze een promotie verdienen na een half jaar te hebben gepresteerd, maar 60% is ervan overtuigd dat ze van werkgever zullen moeten veranderen om die carrièrestap te kunnen zetten.

Voor meer dan de helft (53%) van de respondenten is het een compleet raadsel hoe de onderneming bepaalt wie er wel en wie er geen promotie krijgt.

Meer dan driekwart (77%) heeft ook geen idee hoe zijn persoonlijke (functie)ontwikkeling bijdraagt tot promotiekansen.Dat het promotieproces erg frustrerend kan zijn, wordt aangetoond door het gegeven dat een derde verbitterd is over het mislopen van een - in hun ogen verdiende - promotie.

Voor de helft van hen (55%) was dit extra moeilijk te verkroppen omdat niet uitgelegd werd waarom de promotie aan hun neus voorbij ging. Nog eens 18% kreeg wel een uitleg, maar was het daarmee niet eens. Op de vraag hoe hun baas het promotieproces kan verbeteren, antwoordt meer dan de helft (57%) van de respondenten dat ze duidelijke richtlijnen zouden willen. Werknemers zien ook veel perspectief in persoonlijke ontwikkelplannen (54%) en een helder waarderingssysteem (47%).

June Williams, directeur van Investors in People (UK), geeft de bevoegde managers een veeg uit de pan: “Uit dit onderzoek blijkt overduidelijk het gevaar van slechte communicatie. Werkgevers kunnen natuurlijk niet iedereen altijd promotie geven, maar de manier waarop ze dat uitleggen is bepalend voor de motivatie van het personeel. Managers zouden veel duidelijker moeten zijn over de beschikbare kansen en kunnen bijvoorbeeld een helder actieplan opstellen zodat werknemers weten hoe ze hun doelen kunnen bereiken. Managers moeten zich bovendien goed realiseren dat promotie niet alleen over geld of functietitel gaat. Voor veel mensen is de toegenomen verantwoordelijkheid veel belangrijker. Bovendien wordt het wel erg verleidelijk om op zoek te gaan naar een nieuwe baan als de huidige geen uitdaging meer biedt. Dit kost bedrijven niet alleen veel tijd en geld om vervanging te regelen, maar speelt ook de concurrentie in de kaart.”
Openheid, gezond verstand en moed... Ik pleit er dagelijks voor bij mijn klanten, tijdens opleidingen en in mijn blogs... Laat dat de drie goede voornemens zijn voor 2007 !
Prettige feesten en beste wensen :-)
Karl